ვერნათქვამი
ზამთარმა გარეთ გაგდებულ ფიქრებს,შეშლილი ქარით თოშვა აჩვენა.ძლივს ანთებული შუქი ჩამიქრეს,ძლივს ატანილი ჯვარი დაჩეხეს...და ასმეორედ მიშვერილ ლოყასუკვე ასობით სილა აეწვა.ათივე თითზე ცოდვა გავლოკე,ხელთათმანივით შენ რომ ჩამეცვი,ან დამეხურე კარივით მაგრად,ანდა გამეძრო ყურება შენი,ვფორიაქობ და ვეღარ დავლაგდი..ყველა ქუჩაზე სახლი ვაშენე..არადა ტაძრის მინდოდა გება,არადა მუხის მინდოდა დარგვა.რაც სულ თან მქონდა სხვაგან ვეძებედა რაც ვიპოვნე, იქვე დავკარგე.გავყვირი ჩემი ლექსებით ამბოხს,ანარქიაზე ვწერდი და დავწერ.იუდასავით დამატყობს ამბორსცხოვრება ქალურ უფერულ ღაწვზედა ახლა უფრო მკვდრებივით წვანანფიქრები და მეც ლოცვებში ვფეთქავ.უფალო, ჩემი ლექსები მგვანან,მათში ვთქვი ის, რაც მღვდელთანაც ვერ ვთქვი.ზამთარმა გარეთ გაგდებულ ფიქრებსათასი როზგი აგემა ზურგზე..სიტყვით ალესილ ქარქაშებს ვიქნევცისა და მიწის ქაოტურ ზღურბლზე..
ზამთარმა გარეთ გაგდებულ ფიქრებს,შეშლილი ქარით თოშვა აჩვენა.ძლივს ანთებული შუქი ჩამიქრეს,ძლივს ატანილი ჯვარი დაჩეხეს...და ასმეორედ მიშვერილ ლოყასუკვე ასობით სილა აეწვა.ათივე თითზე ცოდვა გავლოკე,ხელთათმანივით შენ რომ ჩამეცვი,ან დამეხურე კარივით მაგრად,ანდა გამეძრო ყურება შენი,ვფორიაქობ და ვეღარ დავლაგდი..ყველა ქუჩაზე სახლი ვაშენე..არადა ტაძრის მინდოდა გება,არადა მუხის მინდოდა დარგვა.რაც სულ თან მქონდა სხვაგან ვეძებედა რაც ვიპოვნე, იქვე დავკარგე.გავყვირი ჩემი ლექსებით ამბოხს,ანარქიაზე ვწერდი და დავწერ.იუდასავით დამატყობს ამბორსცხოვრება ქალურ უფერულ ღაწვზედა ახლა უფრო მკვდრებივით წვანანფიქრები და მეც ლოცვებში ვფეთქავ.უფალო, ჩემი ლექსები მგვანან,მათში ვთქვი ის, რაც მღვდელთანაც ვერ ვთქვი.ზამთარმა გარეთ გაგდებულ ფიქრებსათასი როზგი აგემა ზურგზე..სიტყვით ალესილ ქარქაშებს ვიქნევცისა და მიწის ქაოტურ ზღურბლზე..
No comments:
Post a Comment