წერტილებად განთავსდნენ ფიქრები სივრცეზე.
გარეთ ბურიაყი ჰაერში აშეშებს დეკემბერს და ხდის და აცმევს ტროტუარებს
ქარი ბებერ ფოთლებს მომტირალებს.
მონოტონურად, უსინდისოთ ყვება ძაღლი ხესთან ზამთარს.ნინო თოვს..ნინო თოვს..
ის ფანჯრიდან მხედავს ლურჯს და სუფთას, ვეჩვენები?
თოლიებმა ურწმუნო მოხუც - მტკვართან
დადგეს მოლოდინის პიესები,
თამაშობენ ფრენის თემას...
ნინო განაგრძობს თოვას...
შენი სისხლით მინდა გავთბე.
მე არ გხედავ, მე გგრძნობ და თვე,
მიცვლის მისვლის მისამართებს..
ვიკამათებთ მე და ქარი..და ზამთარი..
არ გამომრთო შენი სულის ჩამრთველიდან..
.წერტილებად განმითავსდნენ ჩემი მელანქოლიები.
გასიპული მაჯებიდან, ცივი ხელისგულებიდან
ამიფრინდნენ თოლიები...

ჯონათან! დაბრუნდი და მასწავლე...